Wat als ik niet in die stoel was gaan zitten?

In de loop van je traject kun je het gevoel krijgen dat wij, ‘Arnhem’, teveel van jouw leven overhoop gooien. Je kunt dan gedachten hebben als ‘waar bemoeien jullie je eigenlijk mee’, of ‘dit is mijn zaak’ of je hoort onze tips wel maar schuift ze voor je uit of legt ze gewoon naast je neer.

Dit is een logisch gevolg van het opruimen van ‘snot’ en het doorbreken van verdedigingsmechanismen. Immers, je hebt een (groot) deel van je leven al geleefd met behulp van deze mechanismen. Die snot was ergens goed voor. Het behoedde je voor pijn, het hielp je om de vervelende zaken in jouw leven te kunnen dragen.

Het belangrijkste wat wij doen in onze trajecten is jou laten zien waar de uitgang zit. Hoe je je leven vanuit je potentie kunt vormgeven in plaats van vanuit verdediging en bijbehorende snot. Het is logisch en begrijpelijk dat je je niet zomaar door twee vrouwen laat vertellen om die verdediging los te laten.

Wat helpt tijdens een traject, is dat je benoemt wanneer je dit soort gedachtes krijgt. Dat je met ons deelt wanneer je vindt of voelt wanneer er teveel zichtbaar wordt. Uiteindelijk zien en merken we het toch wel, maar het scheelt gewoon tijd als we het er openlijk over kunnen hebben.

Jij hebt namelijk altijd de regie. Wij zijn er alleen om je te laten zien waar je mogelijkheden laat liggen en waar jouw ‘lekken’ zitten als het gaat om het leven vanuit jouw potentie. Wij hebben geen belang, we dienen alleen jouw belang. Dat is ook precies het resultaat dat we met elkaar hebben afgesproken aan het begin van jouw traject.En als jij onderweg besluit dat je niet ‘alles’ wilt realiseren wat er mogelijk is, dan is dat jouw keuze en die respecteren we. We laten je dan wel zien wat er wél haalbaar is aan resultaat en wat dat betekent voor onze inzet.

Wat niet kan is  wel het resultaat willen, maar niet het werk doen dat daarvoor nodig is. Ook al zouden we dat met z’n allen nog zo graag willen.

Achteraf horen we regelmatig: ‘Als ik terugkijk, ben ik vooral blij dat ik destijds wél in die stoel ben gaan zitten’.